اهمیت اصالت در شخصیت به جای ادعا:
تحقیقات روانشناسی می‌گوید ناهماهنگی بین خود واقعی و خود نمایشی (self-discrepancy) استرس مزمن ایجاد می‌کند. افرادی که مدام نقش بازی می‌کنند، دچار فرسودگی هویتی می‌شوند. جالب این‌جاست که مغز ما دروغ‌های کوچک روزمره را هم مثل تهدید پردازش می‌کند. پس اصالت نه یک ارزش اخلاقی، بلکه یک نیاز زیست‌شناختی برای سلامت روان است. چرا جامعه ما گاهی ادعا را بیشتر از اصالت پاداش می‌دهد؟
راهکار:
«ادعا» در مقابل «اصالت» قرار می‌گیرد. اگر شخصیت فقط ادعا باشد، شکننده‌ست؛ اگر اصالت داشته باشد، حتی با نقص‌ها دوست‌داشتنی‌ست. این جمله را به‌عنوان یادآوری روزانه استفاده کن: «من نیازی به اثبات ندارم، فقط کافی‌ست خودم باشم.»