چشمها دروغ میگویند یا نه؟ علم زبان بدن:
آزمایشهای «پلگیری» نشان میدهد دروغگویانِ آموزشدیده میتوانند با کنترل چهره، نگاه ثابت و مردمک طبیعی هم دروغ بگویند؛ اما نشانهی واقعی در زمانبندی است: تغییر ناگهانی حالت چشم در فاصلهی ۱/۲ ثانیه قبل از پاسخ، یا پلک زدنِ نامتقارن. حتی در برخی پژوهشها، دروغگویانِ حرفهای تماس چشمی بیشتری برقرار میکنند تا قانعکننده باشند. پس چشم نه «صادق» است نه «کاذب»؛ فقط یک کانال نشت هیجان است. واقعاً از چشمها چه میخوانیم؟
راهکار:
از نگاه علم، چشمها هم میتوانند فریب بدهند؛ افرادی که به دروغ گفتن عادت دارند، کنترل نگاه و حتی انقباض عضلات دور چشم را یاد میگیرند. نشانهی دقیقتر، ناهماهنگی بین حرف، حالت چهره و زبان بدن است.