عاشق ریاکشنهای سریعتون هستم؛ لایک فراموش نشه!:
میدونستید هر لایکی که میگیرید، مغزتون به اندازه خوردن شکلات دوپامین ترشح میکنه؟ شبکههای اجتماعی عمداً از سیستم پاداش مغز برای اعتیادآور کردن پلتفرمها استفاده میکنن. این یعنی تشنگی شما برای ریاکشن، یک نیاز بیولوژیکی طراحیشدهست، نه یک ضعف شخصیتی. حالا سوال: اگر لایکها دارو باشند، ما فروشندهایم یا مصرفکننده؟
راهکار:
برای تقویت این حس دیدهشدن، میتونی یه بازی کوچک تعاملی راه بندازی: مثلاً قول بده به هر کسی که ریاکشن بزنه یه نکته جالب یا یه تعریف شخصیسازیشده بگی. اینطوری هم ریاکشنها هدفمندتر میشن هم ارتباط صمیمیتری میسازی.