ریاکاری و محبوبیت

نقاب اجتماعی؛ چرا صادق‌ها عزیز نمی‌شوند؟:

در روانشناسی تحلیلی یونگ به این نقاب‌ها «پرسونا» می‌گویند؛ از واژه‌ی لاتین ماسک بازیگران. یونگ می‌گفت پرسونا لازمه‌ی زیست اجتماعی است، اما اگر با آن یکی شویم، «سایه» سرکوب می‌شود. آرلی هاکشیلد نیز در نظریه‌ی «کار هیجانی» نشان داد وانمود کردنِ مداوم به احساساتِ مورد انتظار جامعه با فرسودگی و بیگانگی از خود رابطه دارد. جالب اینجاست که پاداش اجتماعی معمولاً به اجرای خوب تعلق می‌گیرد، نه به صداقت. اگر همه یک روز نقاب‌ها را بردارند، معیار «عزیز بودن» چه می‌شود؟

راهکار:

نقاب نزدن یعنی پرداخت هزینه‌ی قضاوت؛ نقاب زدن یعنی پرداخت هزینه‌ی فرسایش. «عزیز» شدن با نقاب، محبوبیتِ تصویری است که از تو ساخته‌اند، نه خودِ تو.