راحتی با آدم‌ها

دوستی بی‌ادعا و دم دستی؛ رفاقت بدون تظاهر:

تحقیقات نشان می‌دهد «مدیریت برداشت» روزانه ۳۰ تا ۴۰ درصد انرژی ذهنی آدم را می‌بلعد؛ اما وقتی با کسی راحتیم، آمیگدالِ مغز کمتر فعال می‌شود و اکسیتوسین ترشح می‌شود. یعنی دم دستی بودن فقط یک حس قشنگ نیست، یک حالت نوروبیولوژیک کم‌هزینه است. رفاقت بدون ادعا به مغز می‌گوید اینجا جای خطر نیست. آیا توی شبکه‌های اجتماعی هم می‌شود چنین فضایی ساخت؟

راهکار:

این جمله را می‌شود به آدم‌هایی تعمیم داد که با حضورشان، بدون هیچ تظاهری، خیال آدم راحت است؛ رفاقت واقعی یعنی همین که لازم نباشد برای هم نقش بازی کنی.