پروانهای که راه نفس را میبندد:
پروانهها در طبیعت فقط ۲۴ ساعت تا چند هفته عمر میکنند، اما بالزدنشان طوفانهای کوچک جوی ایجاد میکند. در روانشناسی، «اثر پروانهای عاطفی» میگوید یک احساس کوچک میتواند کل سیستم تنفسی قلب را مختل کند. جالب اینجاست که دقیقاً همان موجودی که زمانی اکسیژن عشق بود، حالا دیاکسید کربن خفقان میشود. سوال: آیا این تغییر تدریجی بود یا ناگهانی؟
راهکار:
این استعاره به نظریه «وابستگی ناایمن» نزدیکه: عشقی که اول پرواز میده، بعد حس خفگی. شاید نوشتن از مرز بین عاطفه و کنترل توی رابطه، یک بُعد جدید برای این متن ایجاد کنه.