ریاضی خواندم و میدانم عددی نیستی؛ یعنی چه؟:
در ریاضیات، «بیعدد» یک مفهوم عجیب است: در نظریهٔ مجموعهها، عدد کاردینال اندازهٔ مجموعههاست و «بینهایت»ها هم درشتتر از هم هستند؛ کانتور ثابت کرد برای هر مجموعه، مجموعهٔ توانیاش همیشه بزرگتر است. پس اگر کسی «عدد نیست»، یعنی از هر بینهایتی هم فراتر است؟
راهکار:
برای اینکه این جمله تیکهدارتر شود، ادامهاش را این بگذار: «پس از خودِ بینهایت هم بینهایتتر، حساب تو هستم.»