نامهای به خودم: راضی کردن همه ممکن نیست:
از منظر روانشناسی تکاملی، نیاز به تأیید دیگران یک مکانیسم بقا در قبیلههای اولیه بود؛ آن زمان طرد شدن از گروه مساوی با مرگ بود. اما امروز با وجود جوامع باز و شبکههای گسترده، این ترس عملاً بیمورد شده، هرچند مغز هنوز آن را جدی میگیرد. چرا با اینکه میدانیم راضی کردن همه غیرممکن است، باز هم اضطرابش را داریم؟
راهکار:
مغز ما تأیید اجتماعی را مانند پاداش پردازش میکند و هر بار که کسی از ما راضی میشود، دوپامین ترشح میشود. اما این چرخه شبیه اعتیاد است. خودشناسی، درست مثل ترک یک ماده مخدر، ابتدا دردناک ولی در نهایت آزادکنندهترین کار ممکن است.