رابطه‌ای که برای دیگران سم است

زهر برای آن‌ها، پادزهر برای من؛ تفاوت دیدگاه در رابطه:

پاراسلسوس، پزشک قرن شانزدهم، می‌گفت همه‌چیز سم است و فقط دوز مشخص می‌کند دارو باشد یا زهر. در روابط هم دوزِ توجه، فاصله و هیجان برای هر مغز بر اساس تاریخچه دلبستگی و سطح دوپامین پایه اثر متفاوت دارد. حتی زهر مار در دوز کنترل‌شده تبدیل به ضدانعقاد می‌شود. مرز سم و پادزهر فقط شیمی نیست؛ در زیست‌شناسیِ دریافت‌کننده است.

راهکار:

ارزش رابطه‌ها مطلق نیست؛ همان چیزی که برای جمع «سم» است، می‌تواند برای یک نفر پادزهرِ تنهایی باشد. شاید پرسش واقعی این باشد که این رابطه دقیقاً کدام نیازِ پنهان را درمان می‌کند؟