تفاوت وفاداری سگ و انسان: ظاهر فریبنده است:
تحقیقات علوم اعصاب میگوید سگها بعد از ۱۵۰۰۰ سال همزیستی، هورمون اکسیتوسین را در تعامل با انسان ترشح میکنند—همان هورمونی که در پیوند مادر و نوزاد نقش دارد. این یعنی وفاداری سگها یک پدیده شیمیایی-تکاملی است، در حالی که وفاداری انسانها تحت تأثیر پیچیدگیهای اجتماعی و اخلاقی قرار میگیرد. آیا میشود این وفاداری شیمیایی را در روابط انسانی هم تقویت کرد؟
راهکار:
این تفاوت رو میشه از زاویه غریزه و انتخاب دید: سگها به خاطر غریزه وفادارند، انسانها انتخاب میکنند—و همین انتخابهاست که گاهی ظاهر را از باطن جدا میکند.