راز سکوت: آنکه زخمیتر است، خاموشتر:
آیا میدانید در روانشناسی، «سکوت پس از تروما» یک واکنش دفاعی کاملاً مستند است؟ تحقیقات نشان میدهد قشر اوربیتوفرونتال مغز در افرادی که آسیب دیدهاند، پردازش کلامی را کاهش میدهد – یعنی حرف نزدن، مکانیزم بقاست، نه انتخاب آگاهانه. این پدیده حتی در مطالعات fMRI دیده شده. حالا سؤال: در فرهنگ ما، چقدر سکوت را نشانهٔ قدرت میدانیم درحالی که اغلب نشانهٔ زخمهای درماننشده است؟
راهکار:
این جمله به یک حقیقت روانشناختی اشاره دارد: در روابط عاطفی، افرادی که عمیقترین زخمها را دارند، اغلب سکوت را بر گفتن ترجیح میدهند. برای درک بهتر، میتوانید به کتاب «زخمهای پنهان» اثر دکتر جان گاتمن مراجعه کنید که نشان میدهد سکوت طولانیمدت در رابطه، نشانهٔ آسیبهای حلنشده است.