مهربانی و آسیب: چرا آدمهای مهربون بیشتر زخم میخورند؟:
آیا میدانستید پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد مغز هنگام مهربانی همان مسیر دوپامین را فعال میکند که هنگام دریافت پاداش؟ یعنی مهربانی لذتبخش است، اما همان سیستم پاداش ما را نسبت به نشانههای خطر کور میکند. به این پدیده «سوگیری مهربانی» میگویند: مغز پاداش اکنون را به محافظت بلندمدت ترجیح میدهد. پس آسیبپذیری ذاتی مهربانی نیست، بلکه نتیجهٔ یک خطای تکاملی در اولویتبندی پاداشهاست. سوال به جامعه: آیا تا حالا شده که مهربانیتان را به خاطر ترس از آسیب محدود کنید؟
راهکار:
بله، مهربانی بیمرز گاهی درهای سوءاستفاده را باز میکند، اما پژوهشهای روانشناسی مثبت نشان میدهد افراد مهربانی که حد و مرز سالم تعیین میکنند، نه تنها کمتر آسیب میبینند بلکه روابط عمیقتری هم میسازند. شاید مسئله مهربانی نباشد، بلکه نداشتن «هوش هیجانی» برای تشخیص زمان «نه» گفتن است.