دختر جنگجوی مادرش؛ روایتی از دخترایی که بابا ندارن:
در روانشناسی به این نقش «والدسازی» (Parentification) میگویند: بچهای که جای همسر یا محافظ برای مادرش مینشیند. مغز این دخترها در حالت آمادهباش دائم رشد میکند، بنابراین هوش هیجانی و حس مسئولیتشان بالاست، اما کورتیزول بالا باعث فرسودگی و ترس از طرد شدن میشود. جالبتر: تحقیقات نشان داده همین دخترها در بزرگسالی جذب شغلهای کمکی و روابط نابرابر میشوند، چون «دوست داشته شدن» را با «مفید بودن» اشتباه میگیرند. کدامتان این الگو را در خودتان میشناسید؟
راهکار:
جنگجو بودن فقط زره نیست؛ یک جور عشق بیادعاست که دخترهای محافظ مادرشون یاد گرفتن بدون منت زندگی کنند. قدرت واقعی این نیست که همیشه بجنگی، بلکه این است که بعد از همهی نبردها هنوز نرم و مهربان بمانی.