عشق درد دارد؟ خب نرو خونشون!:
آیا میدانستی مغز در حالت عاشقی همان مسیرهای اعتیاد را فعال میکند؟ درست مثل قمار، پاداشِ گاهبهگاهِ یک لبخند یا تأیید، دوپامین را آنقدر بالا نگه میدارد که دردهای بزرگتر را نادیده بگیریم. به این «تقویت متناوب» میگویند؛ همان دامی که کبوترهای اسکینر را تا مرز نابودی به یک دکمه وابسته کرد. سؤال این است: کدام لبخند ارزش این اضطراب را دارد؟
راهکار:
درد واقعی از خود عشق نیست؛ از وابستگی به کسی است که مدام انتخاب میکند به تو آسیب بزند. عشق قراردادِ رنج نیست، همان آرامشی است که نبودش را حس میکنی.