عشق به علاقه‌های مشترک؛ چرا آدم‌های هم‌سلیقه وارد قلب میشوند:
در روان‌شناسی اجتماعی، «اثر شباهت-جذب» نشان می‌دهد که آدم‌ها نه با تضاد، بلکه با کشف علاقهٔ مشترک جذب هم میشوند؛ مغز هنگام فهمیدن اینکه طرف مقابل همان موسیقی، کتاب یا ایده را دوست دارد، دوپامین ترشح می‌کند و او را سریع‌تر «خودی» ارزیابی می‌کند. حتی در عصب‌شناسی، هماهنگی سیستم پاداش با شباهت نگرشی، پایهٔ عشق‌های ناگهانی است. آیا عشق به آنها، در نهایت عشق به بازتاب خود است؟
راهکار:
این متن را می‌توان این‌طور بازنگری کرد: «آنها» که عاشقشان هستی، در واقع امتداد هویت تو هستند؛ هر آدم تازه‌ای که همان علایق را دارد، مثل آینه‌ای وارد قلبت می‌شود تا نشانت دهد هنوز به اصل خودت وفاداری. عشق مشترک، انتخاب دوبارهٔ خودِ توست.