تا نبود نفعی، رفتید؛ نشانه آدمهای فرصتطلب:
نظریه «تبادل اجتماعی» میگوید آدمها ناخودآگاه رابطه را با نسبت هزینه به پاداش میسنجند؛ وقتی پاداش حذف شود، انگیزهٔ ماندن در کسری از ثانیه فرو میریزد. این واکنش بیشتر شبیه مکانیزم بازار است تا صمیمیت. رفتنِ چنین فردی شاید واقعاً «از دست دادن» نباشد، بلکه کالیبراسیونِ قیمتِ صداقت باشد.
راهکار:
این جمله را میشود به چشم غربالگری دید: کسی که فقط برای سود میماند، رفتنش چیزی جز روشنکردن مسیر برای آدمهای صادق نیست. اگر رابطهای بر پایه منفعت بود، نبودنش سرمایهگذاری برای آرامش است.