تنهایی با شریک یا بدون شریک؟ کدام بدتر است؟:
آیا میدانستی که احساس تنهایی مزمن، هورمون استرس (کورتیزول) را تا ۳۰٪ بیشتر از تنهایی واقعی بالا میبرد؟ یک مطالعه در دانشگاه شیکاگو نشان داد افرادی که در رابطهای سرد زندگی میکنند، ریسک بیماری قلبیشان دو برابر کسانی است که تنها زندگی میکنند. حتی جالبتر: مغز ما «تنهایی عاطفی» را همانند درد فیزیکی پردازش میکند. پس شاید این جمله فقط یک ترجیح نیست – یک مکانیسم بقاست. سوال اینجاست: چندبار حاضریم به خاطر ترس از تنهایی، خود را در رابطهای زندانی کنیم که بهمراتب تنهاترمان میکند؟
راهکار:
این جمله به یک پارادوکس روانشناختی اشاره دارد: حضور فیزیکی بدون صمیمیت عاطفی، تنهایی را عمیقتر میکند. تحقیقات نشان میدهد کیفیت رابطه مهمتر از کمیت آن است. اگر این احساس را تجربه میکنی، شاید وقت آن رسیده که به جای تحمل، به دنبال ارتباطی واقعی باشی – یا حداقل بدانی که انتخاب اول (تنهایی سالم) از دوم (تنهایی در کنار کسی) آسیبزاتر نیست.