انسان یعنی همین؛ معنی زندگی در فراز و نشیب است:
مغز برای بقا طراحی شده نه شادی؛ محور دوپامین و سروتونین دقیقاً با نوسان تنظیم میشود و ثبات عاطفیِ افراطی در اسکنهای fMRI با ناتوانی در پردازش ترس همراه است. حتی نظریه «نقطه تنظیم» میگوید آدمها بعد از برندهشدن در لاتاری یا قطع نخاع، به سطح پایه هیجانی برمیگردند؛ پس رنج و لذت هر دو محکوم به محوشدناند و همین نوسان است که به زندگی شدت میدهد. آیا بدون قطبِ منفی، اصلاً میتوان قطب مثبت را تجربه کرد؟
راهکار:
این متن را میتوان فرمول علمیِ «زندگیِ فعال» دید؛ در زیستشناسی، نوسان، علامت سلامت سامانههای زنده است و ثبات مطلق معادل ایستایی و مرگ است. حتی قلب سالم بین ضربانها نوسان دارد. پس این جمله فقط یک نگاه شاعرانه نیست، بلکه توصیف دقیقِ سازوکار حیات است.