رها کردن وابستگی؛ هنر اصرار نکردن:
پارادوکس پذیرش در درمان ACT نشان می‌دهد تلاش برای کنترل افکار و احساسات اغلب آن‌ها را مقاوم‌تر می‌کند؛ در روانشناسی اجتماعی نیز «نظریه فرایند طنزآمیز» وگنر می‌گوید سرکوب یک فکر بازگشت آن را بیشتر می‌کند. رها کردن اصرار، نه بی‌تفاوتی، بلکه کاهش هزینه شناختی کنترل است.
راهکار:
این جمله را می‌توان به یک قاعده اجرایی تبدیل کرد: هر جا اصرار تبدیل به اضطراب شد، همان نقطه‌ای است که مرز میان «تلاش» و «کنترل» بازتعریف می‌شود؛ رها کردن یعنی انتقال انرژی از مجاب کردن دیگری به ساختن انتخاب‌های خودت.