پذیرش نرسیدن به آرزوها

آرامش بعد از پذیرش آرزوهای برآورده نشده:

جالب است که مغز انسان در برابر «رها کردن» مقاومت می‌کند چون از مکانیزمی به نام «ناهماهنگی شناختی» پیروی می‌کند: هرچه زمان و انرژی بیشتری برای چیزی صرف کرده باشیم، سخت‌تر می‌توانیم بپذیریم که آن مسیر اشتباه بوده. اما تحقیقات نشان داده‌اند افرادی که «پذیرش رادیکال» را تمرین می‌کنند – یعنی بدون قضاوت، واقعیت را همان‌طور که هست می‌پذیرند – سطح کورتیزول (هورمون استرس) شان تا ۲۳٪ کاهش می‌یابد. آیا تا به حال تجربه کرده‌ای که بعد از رها کردن یک آرزوی قدیمی، ناگهان فرصت غیرمنتظره‌ای جلویت ظاهر شود؟

راهکار:

به جای جنگیدن با گذشته، می‌تونی از این تجربه برای شناخت مرزهای واقعی بین «تلاش مفید» و «اصرار بی‌نتیجه» استفاده کنی. مثلاً یه دفترچه بردار و توی دو ستون بنویس: چیزهایی که با تلاش بیشتر تغییر می‌کردند و چیزهایی که هرگز دست تو نبودند. این کار کمک می‌کند افق دیدت را روی گزینه‌های باز فعلی متمرکز کنی.