پذیرش اشتباه در عشق

عاشق شدن بدون پشیمانی؛ حتی اگر عشق اشتباه باشد:

مغز هنگام عشق، فعالیت آمیگدال و قشر پیش‌پیشانی را کاهش می‌دهد و دوپامین را بالا می‌برد؛ به همین دلیل ارزیابی «اشتباه بودن» پس از تجربه، همیشه تحت تأثیر حافظه احساسی است. در اقتصاد رفتاری به این پدیده «اثر هزینه هدر رفته» می‌گویند: آدم‌ها برای حفظ روایت عاشقانه‌شان، منطق را قربانی می‌کنند. آیا عشقی که تجربه شده، حتی اگر اشتباه باشد، از عشقی که هرگز شروع نشده ارزشمندتر است؟

راهکار:

عشق را می‌توان مثل سفر دید: مسیرِ اشتباه هم بخشی از تجربه است، نه یک خطای قابل حذف. آدم‌ها معمولاً از نرفتن بیشتر پشیمان می‌شوند تا از اشتباه رفتن.