زندگی و عدم کنترل؛ جملهای از فردریک بکمن:
پارادوکس کنترل: روانشناسی «تحمل ابهام» را یکی از قویترین پیشبینهای سلامت روان میداند. تلاش افراطی برای کنترل، اضطراب را بالا میبرد و انعطاف شناختی را کم میکند. مغز رویدادها را خام ذخیره نمیکند؛ بعد از رخداد، داستانی برای توضیح آن میسازد. همین روایت پسرو، هویت ما را شکل میدهد؛ نه خود رویداد.
راهکار:
کنترل، توهم نظم دادن به آشوب است؛ آنچه ما را میسازد نه نقشهای که میکشیم، واکنشمان به موجهایی است که نقشه را خط میزنند. میتوانی هر شب یک اتفاق خارج از کنترل را بنویسی و کنارش فقط انتخاب خودت را یادداشت کنی: واکنش یا معنایی که ساختی.