پشیمانی واقعی؛ پذیرفتن اشتباه و ترمیم رابطه شکسته:
پژوهش‌های روانشناسی نشان می‌دهد بخشش یک فرآیند شناختی-هیجانی است، نه فراموشی؛ مغز خاطره درد را با هر یادآوری بازتثبیت می‌کند و همین باعث می‌شود «مثل روز اول» شدن تقریباً ناممکن باشد. جالب است بازسازی اعتماد بیشتر به شواهد رفتار جدید در طول زمان وابسته است تا به شدت پشیمانی. پس آیا بخشش بدون فراموشی ممکن است؟
راهکار:
شکستگی لزوماً پایان نیست؛ اما بخشش واقعی هم به معنی بازگشت به روز اول نیست. رابطه آسیب‌دیده می‌تواند نسخه‌ای تازه شود که جای زخم را پنهان نمی‌کند و آن را بخشی از تاریخچه‌اش می‌داند. معیار تازه، ساختن الگویی آگاهانه‌تر از اعتماد است، نه پاک کردن خاطره.