عشق واقعی: کسی که حتی اخمهایت را دوست دارد:
در روانشناسی به این پدیده «پیوند تروماتیک مثبت» میگویند: وقتی کسی در لحظههای تاریک شما نهتنها میماند، بلکه به طور فعال آنها را جذاب مییابد، مدار دوپامین مغز دچار بازنویسی میشود و آن نقصها به نشانهای از اعتماد عمیق تبدیل میشوند. جالب است که این نوع پذیرش حتی بیش از خنده، هورمون اکسیتوسین ترشح میکند. سؤال: آیا تا حالا برای کسی «اخم» کردی که مطمئن باشی او از آن لذت میبرد؟
راهکار:
این جمله دقیقاً به «نظریه آسیبپذیری» برنه براون اشاره دارد: عشق واقعی نه در لحظات شادی، بلکه در لحظههای ضعف و ناراحتی شکل میگیرد. کسی که حتی اخمهایت را میپذیرد، نشان میدهد امنیت روانی در رابطهتان جاری است. اگر میخواهی این حس را در دیگران هم ایجاد کنی، گاهی بیپرده و بدون نقاب ظاهر شو – آسیبپذیری، نه ضعف، که منبع عمیقترین نزدیکیهاست.