اگر پستچی بودم و هر بسته را با هم باز میکردیم!:
مغز در لحظهی بازکردن یک جعبه، دوپامین بیشتری نسبت به لحظهی دیدن محتوا ترشح میکند. این همان «شکاف کنجکاوی» است؛ عصبشناسان میگویند عدمقطعیت، هستهی اکومبنس را ۳ برابر فعالتر از رسیدن به پاسخ میکند. برای همین پستچیها همیشه بستهها را جذاب نمیبینند، «وعدهی» داخلشان را میبینند. تو با این جمله، در واقع داری یک قرار دوپامینی پیشنهاد میدهی؛ نهفقط یک آنباکس.
راهکار:
اگر بخواهی این پیام را به یک بازی واقعی تبدیل کنی، یک بسته کوچک و ارزان برای دوستت بفرست و از او بخواه قبل از باز کردن، سه حدس بزند؛ این کار کنجکاوی را دوچندان میکند.