از اجتماعی تا اشتراکی: یک بازی کلامی بامزه:
در نظریه مدلهای رابطهای آلن فیسک، «اشتراک جمعی» یکی از چهار شیوه بنیادین تعامل انسان است که در آن مرز «من» و «ما» از بین میرود. این شوخی ناخودآگاه تنش میان میل به اجتماعی بودن (ارتباط) و افتادن در دام اشتراکی شدن (تسلیم فردیت) را آشکار میکند. در شبکههای اجتماعی هم پستهایمان مدام در همین مرز میان ابراز خود و اجرا برای نگاه جمعی نوسان دارد. آیا ما واقعاً اجتماعیایم یا به اشتراک جمعی تن دادهایم؟
راهکار:
این شوخی ظریف یک چرخش معنایی بامزه خلق کرده: «اجتماعی» بودن که به دنبال ارتباط است، با «اشتراکی» شدن جایگزین شده که مالکیت فردی را محو میکند. میتوانی مجموعهای از این بازیهای زبانی جمعآوری کنی و یک پست یا استوری با عنوان «فرهنگ لغت طنز شخصی» بسازی؛ این مدل محتوا در شبکههای اجتماعی خیلی تعامل میگیرد.