دختر صبور و پسر وفادار؛ فرمول عشق بیپایان:
مغز انسان در یک رابطهٔ امن، کورتیزول (هورمون استرس) را پایین میآورد و اکسیتوسین (هورمون پیوند) را بالا میبرد. جالبتر اینکه «صبوری» در علوم اعصاب با فعالیت قشر پیشپیشانی و «وفاداری» با فعالشدن همان مدارهایی که دلبستگی مادر-کودک را میسازد، مرتبط است. پس این معادله فقط یک احساس قشنگ نیست؛ یک سازوکار زیستی برای بقای انسان است. اما صبوریِ بدون مرز، به فرسایش تبدیل میشود.
راهکار:
این معادله را میشود از زاویهی دیگری دید: وفاداری یعنی «بیدار ماندن در کنار کسی که انتخابش کردهای»، نه «نماندن در کنار هر کسی»؛ صبوری هم یعنی «زمان دادن به آدمها بدون رها کردن خودت»، نه «تحمل هر رفتاری».