پسر یک و نیم متری و گریه نکردن:
واقعیت جالب: اشکهای احساسی حاوی هورمونهای استرس مانند کورتیزول هستند. وقتی گریه میکنیم، بدن این مواد را دفع میکند و سطح استرس کاهش مییابد. اما در بسیاری از فرهنگها، گریه مردان تابو بوده و این سرکوب در بلندمدت سلامت روان را تهدید میکند. سوالی که پیش میآید: آیا ارزش دارد برای حفظ تصویر مردانگی، از این مکانیسم طبیعی محروم باشیم؟
راهکار:
این جمله یادآور انتظار سنتی از مردان است که همیشه قوی باشند، حتی اگر جثه کوچکی داشته باشند. اما شاید بتوان آن را از زاویه دیگری دید: یک پسر کوتاهقد که گریه نمیکند، ممکن است نه از سر قدرت، بلکه از ترس قضاوت دیگران چنین رفتاری داشته باشد. شاید وقت آن رسیده که تعریف مردانگی را بازتعریف کنیم: قدرت واقعی در ابراز احساسات است، نه سرکوب آنها.