ضربه از خودی؛ وقتی پشت سرت کسی است که اعتماد داری:
روانشناسی به این پدیده میگوید «نابینایی خیانت»: مغز انسان برای حفظ صمیمیت، مدار هشدار را هنگام تعامل با نزدیکان مهار میکند. در آزمایشی، افراد وقتی غریبهها دروغ میگفتند، واکنش استرسی نشان دادند؛ اما همان دروغ از طرف دوست، تقریباً بدون واکنش بود. تاریخ هم پر از نمونه است: ژولیوس سزار دقیقاً از بروتوس که محبوبترین همراهش بود ضربه خورد، نه از دشمنانش. سؤال: آیا غافلگیری یعنی سادهلوحی، یا فقط هزینهی زیستن اجتماعی است؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهی دیگری خواند: ضربهی خودی، نشانهای است که به او اجازهی نزدیکی دادهای؛ پس این متن فقط روایت رنج نیست، نقشهی یک آگاهی تازه برای حریمهاست.