احساس تنهایی در لحظههای شکست:
در روانشناسی، «فشار اجتماعی سکون» نام دارد: وقتی فردی دچار مشکل میشود، اغلب اطرافیان به امید حضور دیگران برای کمک، دست به عمل نمیزنند. این «تفرجباز» بودن جمع، توهم نبودن پشتیبان را ایجاد میکند. آیا تا به حال در موقعیت کمککننده، منتظر اقدام شخص دیگری ماندهای؟
راهکار:
این احساس، یک «تله شناختی» رایج به نام «ذهنخوانی» است: ما فرض میکنیم دیگران قصد کمک نداشتند، درحالی که شاید نشانههای درخواست کمک ما مبهم بود یا آنها درگیر مشکلات خودشان بودند. میتوانی دفعه بعد، درخواستت را صریح و مستقیم بیان کنی تا این فرضیه را آزمایش کنی.