جایگاه کسی که پشت سرت حرف میزند؛ پشت سرت است:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد غیبت کردن، همان مسیر پاداش مغز را فعال میکند که خوردن شکلات یا برندهشدن فعال میکند؛ به همین دلیل حرف پشت سر برای گوینده اعتیادآور است. روانشناسان هم میگویند غیبت معمولاً از مقایسهی اجتماعیِ تهدیدآمیز ریشه میگیرد، نه از ضعفِ طرف مقابل. پس کسی که پشت سرت حرف میزند، فقط در حال خوددرمانیِ اضطرابش است. به نظرت بهترین پاسخ، بیاعتناییِ هوشمندانه نیست؟
راهکار:
این نگاه را میتوان تیزتر کرد: پشتسرگفتن یعنی گوینده هنوز در «مرحلهی پشت خطِ رابطه» است؛ او نه روبهرو، نه همقدم، فقط پشت سر ایستاده. کافی است همین تصویر را در ذهن نگه داری تا حرفش وزن خودش را از دست بدهد.