پشت رفیقم رو خالی نمیکنم؛ حتی اگه آدم جالبی نباشم:
دادههای علوم اعصاب میگه وقتی کسی پشت دوستش رو خالی میکنه، مدارهای مغزیِ مرتبط با درد فیزیکی در فردِ خیانتکار هم فعال میشه؛ یعنی خیانت فقط برای طرف مقابل دردناک نیست. در روانشناسی تکاملی، وفاداری به گروه یه «سیگنال هزینهای» بوده: کسی که در شرایط سخت کنار رفیق میمونه، نشون میده آدمِ قابل پیشبینی و امنیه. پس «جالب نبودن» شاید دقیقاً همون چیزیه که تو رو قابل اعتماد میکنه. برای تو جالب بودن مهمتره یا قابل اعتماد بودن؟
راهکار:
پیشنهاد: این رو به یک بند کوتاه تبدیل کن: «جالب بودن یه جورایی نمایشه؛ وفاداری یه جورایی انتخاب. آدمهای بامزه زیادن، ولی رفیقِ سرِ پیمان کمه.»