پشت و پناه بودن

رفیق واقعی کسیه که جلوت انتقاد میکنه ولی پشتت وایسه:

این نوع دوستی یادآور نظریه «هزینه‌های وفاداری» در روانشناسی فرگشتیه: انسان‌ها در گروه‌هایی که اعضا همدیگه رو اصلاح می‌کنن، بقای بیشتری دارن. انتقاد رو در رو، اعتماد واقعی رو می‌سازه چون نشون میده طرفت نه از قضاوتت می‌ترسه، نه به ظاهرت وابسته‌ست. جالبه که ۸۰٪ انسان‌ها در نظرسنجی‌ها، دوست صریح رو به دوست همیشه موافق ترجیح می‌دن. سوال اینه: آیا حاضریم خودمون هم این صراحت رو تحمل کنیم؟

راهکار:

این نگاه به دوستی، ریشه در مفهوم «دوست منتقد» در روانشناسی دارد. تحقیقات نشون میده روابطی که انتقاد سازنده درشون رایجه، عمیق‌تر و پایدارترن. می‌تونی از این زاویه بهش نگاه کنی که آیا خودت هم برای دوستات همچین آدمی هستی؟