پشت نقاب آدم‌ها

پشت نقاب آدم‌ها؛ کسی که می‌گفت نبود:

اریک برن در تحلیل رفتار متقابل می‌گفت آدم‌ها بازی‌هایی راه می‌اندازند و پشت هر نقشِ اجتماعی، یک «کودکِ» پنهان تصمیم می‌گیرد. اروینگ گافمن هم معتقد بود زندگی صحنه است؛ دیگران فقط اجرای «خودِ ایده‌آل» را می‌بینند، نه پشت‌صحنه. به همین دلیل فاصله‌ی حرف تا عمل، خطای شناختی نیست؛ معماریِ هویت اجتماعی است. اگر نقاب برداشته شود، کدام «من» باقی می‌ماند؟

راهکار:

این جمله را می‌توان «شکاف خودِ ایده‌آل و خودِ واقعی» نامید؛ آدم‌ها لزوماً دروغ نمی‌گویند، بلکه نقشی را بازی می‌کنند که دوست دارند باشند. آنچه دردناک است فاصله‌ی نسخه‌ی ادعایی و رفتار واقعی است، نه نبودِ خودِ فرد.

شیطان‌هایی با نقاب انسان | پشت نقاب آدم‌ها: