پشت هر ماجرایی قصههای زیادی است؛ فدای سرمان:
مغز انسان ذاتاً روایتپرداز است: حتی برای اتفاقات تصادفی، داستان میسازد تا نظم بدهد. به این پدیده «تعصب داستانی» (Narrative Bias) میگویند. ما حاضریم سر خود را فدای آن قصههایی کنیم که خودمان بافتهایم. آیا تا به حال شده قصهای را آنقدر باور کنید که واقعیت را تحریف کنید؟
راهکار:
این جمله ظرفیت تأمل عمیق دارد: به جای اینکه فکر کنیم پشت هر چیزی قصهای هست، شاید بهتر باشد بپرسیم چرا ذهن ما ناخودآگاه دنبال قصه میگردد. همان «تعصب روایی» (Narrative Bias) که حتی برای تصادفها هم داستان میسازد.