پشت کردن دیگران

تکیه به خودت؛ چرا دیوار هم پشتت را خالی می‌کند:

در روانشناسی، خطای کنترل بیرونی نشان می‌دهد وقتی تکیه‌گاه اصلی بیرون از خود باشد، مغز تهدید را بزرگ‌تر پردازش می‌کند؛ چون احساس امنیت به متغیری غیرقابل‌کنترل گره خورده است. در معماری ایرانی نیز دیوارهای خشتی باربر نبودند و فقط جداکننده بودند؛ تکیه واقعی به ستون‌ها بوده، نه دیوار.

راهکار:

استعاره دیوار بیشتر از بی‌اعتمادی، درباره محل اشتباه تکیه‌گاه است؛ در روانشناسی، «منبع کنترل درونی» پیش‌بینی‌کننده تاب‌آوری است. وقتی دیوار را تکیه‌گاه اصلی می‌کنی، هر ترک آن بحران می‌شود؛ ولی اگر نقش آن موقت باشد، فروریختنش هشدار است نه فاجعه.