داستان سایهای که پشت به دیوار کرد:
در فیزیک، سایه صرفاً نبود نور است و با تغییر زاویه محو میشود. اما اینجا سایه یاد میگیرد به دیوار پشت کند—یعنی خود را از شرط وجودش رها کند. این یک پارادوکس است: برای باقیماندن باید نباشد. آیا این استعارهای از رهایی از وابستگیهای ذهنی نیست؟
راهکار:
این استعاره را میتوان بازتعریف کرد: سایه با پشت کردن به دیوار، از شرط وجودش (نور و سطح) رها میشود و به نمادی از استقلال و تغییر هویت تبدیل میگردد.