پشت دیوار فراموشی

تاریکی ابدی و آسودگی؛ سفری به آن سوی دیوار:

در مرحلهٔ خواب عمیق یا محرومیت حسی، تالاموس مغز دروازه‌های حسی را می‌بندد و آگاهی به خلأی شبیه «عبور از دیوار» وارد می‌شود. در تاریکی مطلق، شبکهٔ حالت پیش‌فرض مغز فعال می‌شود و حس یگانگی و آرامش عمیق می‌آفریند. جالب اینجاست که جنین ۹ ماه در تاریکی مطلق و بی‌وزنی شناور است؛ شاید این آسودگیِ فراموش‌شده، طنین همان خاطرهٔ نخستین باشد. آیا این تاریکی آرام، بازگشت به خانهٔ اول ماست؟

راهکار:

این حس عبور از دیوار به تاریکیِ آسوده، شباهت چشمگیری به تجربهٔ محرومیت حسی دارد: ذهن وقتی از ورودی‌های بیرونی قطع می‌شود، جهانی درونی و فراموش‌شده را فعال می‌کند. شاید این متن پژواکی از همان خلوت عمیق مغز باشد.