پشت تو میمانم حتی به قیمت جانم؛ عاشقانهای از روشنک:
در روانشناسی، ازخودگذشتگی مفرط در عشق نشانهای از «همآمیزی» (Fusion) است؛ حالتی که فرد مرز خود و معشوق را گم میکند و بقای روانیاش را به بودن با او گره میزند. در اسطورههای ایران، مانند شیرین و فرهاد، همین جانفشانیها از ادبیات به تراژدی واقعی رسیده است. پژوهشها میگویند عشقهایی با چنین فداکاریهای افراطی، اغلب ریشه در سبک دلبستگی اضطرابی دارند، نه صرفاً بزرگی روح.
راهکار:
وفاداری عاشقانه گاهی مرز باریکی با ازخودگذشتگی ناسالم دارد. عشق سالم، پشت هم بودن برای رشد است، نه پشت سر هم محو شدن. شاید این جمله بیش از آنکه قول وفاداری باشد، فریاد نیاز به دیده شدن است.