فدا سرم؛ چرا از اشتباهات خوب زندگیم پشیمون نیستم:
ذهن ما تحت «سوگیری فروکش عاطفه» خاطرات ناخوشایند را سریعتر از خاطرات خوشایند محو میکند؛ برای همین اشتباههای قدیمی بعد از چند سال فقط «حال دادن» به نظر میرسند، نه هزینههایشان. مغز برای کاهش ناهماهنگی شناختی، انتخابهای قبلی را منطقی جلوه میدهد تا با گفتن «فدا سرم» از پشیمانی فرار کند. این سوگیری شاید همان مکانیزم بقاست که نمیگذارد حافظهمان لبریز از حسرت شود. آیا حاضری یک اشتباه حالدهنده را دوباره تکرار کنی؟
راهکار:
بهجای قضاوت، این جمله را به یک سوال تبدیل کن: اگر آن اشتباهها حال میدادند، الان چه درسی برایت ساختهاند؟ مرور آن لحظهها میتواند نقشهی ارزشهایت را نشانت بدهد.