پشیمونی از آشنا شدن

آشنا شدن با آدم‌های سمی؛ چرا خودمان را سرزنش می‌کنیم؟:

در روان‌شناسی به این «خطای جهان عادلانه» می‌گویند: مغز ما برای تحمل بی‌عدالتی، تقصیر را گردن قربانی می‌اندازد تا دنیا قابل پیش‌بینی بماند. وقتی شناخت ما از آدمی اشتباه از آب درمی‌آید، سرزنش خودمان کمتر از پذیرش این هراسناک است که بعضی‌ها بدون دلیل ویران می‌کنند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند خودسرزنشی بعد از تجربه‌ی سمی، حس کنترل را بازمی‌گرداند، حتی اگر هزینه‌اش عزت نفس باشد. آیا این پشیمانی از جنس آگاهی است یا توهم کنترل؟

راهکار:

این جمله را میشود برعکس خواند: پشیمانی از شناختن یک آدم، یعنی تو امروز چیزی را می‌بینی که دیروز نمی‌پسندی؛ همان لحظه، داری مهارت تازه‌ای برای انتخاب آدم‌ها به دست می‌آوری. شاید آن فحش به خود، در واقع زنگ بیداری‌ای باشد که صدای انتخابگری‌ات را از زیر خاک عادت بیرون می‌کشد.