آرزوی نرسیدن به حرم؛ دلهرهٔ گناهکار:
در روانشناسی به این پدیده «سندرم ایمپاستر» در بستر مذهبی میگویند: فردی که خود را لایق حضور در مکان مقدس نمیداند، در واقع از شدت تعهد و حرمتگذاری، خود را محکوم میکند. جالب است که در تاریخ عرفان، بسیاری از عارفان بزرگ دقیقاً با همین احساس به مقامات بالا رسیدند. نظر شما: آیا این خودآگاهی از گناه، همان دروازهٔ ورود به حرم نیست؟
راهکار:
میتوانید این حس را به یک متن یا شعر شخصی تبدیل کنید و آن را با تصویری از یک بارگاه نورانی ترکیب کنید تا تضاد میان گناه و قداست را نشان دهید.