پشیمانی همیشگی

فروخت خورشید تا شمع بخرد؛ اشتباهی تلخ و احمقانه:

در اقتصاد رفتاری به این پدیده «تنزیل ابرنمایی» می‌گویند: مغز ما پاداش‌های فوری را به ارزش‌های بزرگ‌تر اما دیررس ترجیح می‌دهد. آزمایش مارشملو یادت هست؟ بچه‌ها دو مارشملو در آینده را با یک مارشملوی الآن معاوضه می‌کردند. این خطای شناختی در بزرگسالی تکرار می‌شود، مثل فروختن زمین برای خرید موبایل. اگر جای او بودی، نور خورشید را با یک شمع معامله می‌کردی؟

راهکار:

این متن یک تراژدی کوچک است: فروختن منبع بی‌نهایت نور برای یک روشنایی موقت. شاید آن فرد در تاریکی مطلق، حتی نور شمع برایش حیاتی‌تر از خورشیدی دست‌نیافتنی بود. گاهی ما هم از سر بی‌تابی و گرسنگی، بذر را به جای کاشت در مزرعه می‌خوریم. تو در چه شرایطی ممکن است خورشید خود را حراج کنی؟