نقل قول بهرام بیضایی درباره زندگی نزیسته و حسرت مرگ:
در روانشناسی، حسرت کارهای نکرده (inaction regret) به مراتب ماندگارتر و دردناکتر از حسرت کارهای انجامشده است، چون مغز مسیرهای نرفته را بینهایت ایدهآل و دستنیافتنی پردازش میکند. این حسرت، دقیقاً همان «نصف زندگی» نزیسته است که به جای خاطره، تبدیل به زخمی باز در ذهن میشود. به نظرت کدام تصمیمهای نگرفته سنگینترین نیمهی نازیستهی تو را ساختهاند؟
راهکار:
نیمهی زندگیای که حس میکنی نزیستهای، در واقع با آگاهی از نزیستن، به شکلی دیگر در تو زنده است. همان حسرت، نوعی زندگی معکوس است که فقط انسانهای عمیق تجربهاش میکنند. شاید این نیمه، نیمهی خالی نیست، بلکه نیمهای است که با پرسشهای بیجواب پر شده.