حسرت واقعی: وقتی سن از زندگی بیشتر میشود:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد که ذهن ما «حسرت نکردن» را بیشتر از «حسرت کردن» به خاطر میآورد – پدیدهای به نام «سوگیری پشیمانی از انفعال». یعنی در بلندمدت، مردم از کارهایی که انجام ندادهاند بیشتر پشیمان میشوند تا کارهای اشتباهی که کردهاند. این حسرت، حاصل مقایسهی «زندگی واقعی» با یک «زندگی ممکن» در تخیل است. آیا تا به حال فکر کردهاید که همان «نکردن»ها واقعاً قابل انجام بودند یا فقط توهم انتخابهای بیپایان؟
راهکار:
شاید حسرت واقعی نه در زندگی نکردن، بلکه در نگاه کردن به زندگی با معیارهای دیگران باشد. هر لحظهای که واقعاً «بودی» و «حس کردی»، همان زندگی است؛ حتی اگر سنت کمتر از تقویم باشد.