نگفتن دوستت دارم در زندگی کوتاه: درسی از جهانی دیگر:
در فیزیک، نظریهٔ جهان‌های موازی می‌گوید هر تصمیم، شاخه‌ای تازه می‌سازد. جالب‌تر اینکه روان‌شناسان کشف کرده‌اند «پشیمانی پیش‌بینی‌شده» از دست دادن فرصت‌های عاطفی، همان مدارهای درد فیزیکی مغز را روشن می‌کند. در آزمایش‌ها، حیوانات هم برای فرصت ازدست‌رفتهٔ جفت‌گیری واکنش درد نشان می‌دهند. گویا طبیعت از «نگفتن» بیزار است. آیا سکوت از ترس رد شدن، ارزش این شکنجهٔ عصبی را دارد؟
راهکار:
تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهند مغز، پشیمانی از فرصت‌های ازدست‌رفته را مانند درد فیزیکی پردازش می‌کند و این نوع حسرت بسیار ماندگارتر از پشیمانی شکست‌های خورده است. در زندگی کوتاه، سکوتِ عاشقانه هزینه‌برتر از جسارت گفتن است. شاید به همین دلیل است که در تمام فرهنگ‌ها، بزرگترین حسرت‌های سالمندان «چیزهایی که نگفته‌اند» است، نه آنچه گفته‌اند.