پشیمانی بعد از مسیر با ذوق رفته:
تحقیقات نشون میده مغز انسان در لحظه تصمیمگیری، دوپامین (همون ماده هیجان) رو ترشح میکنه و جلوی ارزیابی منطقی رو میگیره. مثلاً در شرطبندیها، افراد با ذوق ۲۰٪ بیشتر ریسک میکنن و بعد پشیمون میشن. این پدیده به «سوگیری خوشبینی» معروفه: ما همیشه فکر میکنیم مسیر فعلی استثناست. سوال اینجاست: چطور میتونیم بین ذوق اولیه و تحلیل منطقی تعادل ایجاد کنیم؟
راهکار:
این بیت به پارادوکس هیجانزدگی و regret اشاره داره. در روانشناسی بهش میگن «ناهماهنگی شناختی»: وقتی عملمون با ارزشهامون جور درنمیاد، ذهن برای کاهش فشار، حسرت رو بهعنوان مکانیسم دفاعی فعال میکنه. شاید مسیر اشتباه نبوده، فقط انتظارات اولیه واقعبینانه نبوده.