پشیمانی از قدر ندانستن

قدر ندانستن داشته‌ها تا لحظهٔ از دست دادن:

پدیدهٔ «ناسازگاری لذت» یا هدونیک ادپتیشن باعث می‌شود انسان‌ها به سرعت به داشته‌هایشان عادت کنند و ارزش واقعی را فراموش کنند. از طرفی «نظریهٔ ضررگریزی» کانمن نشان می‌دهد درد از دست دادن دو برابر لذت داشتن است. این مکانیزم تکاملی بقا را تضمین می‌کرده، اما در زندگی مدرن اغلب به پشیمانی ختم می‌شود. آیا می‌توان بدون از دست دادن، قدردان بود؟

راهکار:

تمرین روزانهٔ «سه چیز خوب» یا نوشتن یک جملهٔ شکرگزاری می‌تواند به مغز کمک کند تا داشته‌ها را واقعی‌تر ببیند و از شر حسرت بعد از دست دادن خلاص شود.