پشیمانی از فروش

ارزش خرید در برابر فروش: حقیقت تبادل:

از نظر روانشناسی، ما تمایل داریم چیزی که از دست می‌دیم رو دو برابر بیشتر از چیزی که به دست میاریم ارزش قائل بشیم – این همون «زیان‌گریزی» (Loss Aversion) هست که دنیل کانمن نوبل گرفت. جالبه که در بازارهای اولیه بین‌النهرین، کاهنان معابد برای منطقی کردن تبادل، یه مراسم «وزن کردن روح» انجام می‌دادن تا طرفین به ارزش واقعی برسند. سوال: آیا تو تا حالا فروختی و بعد فهمیدی ارزشش بیشتر بوده؟

راهکار:

این جمله انگار حسابی عمیق هست. یه نگاه دیگه: گاهی ارزش چیزهایی که می‌فروشیم رو فقط بعد از خریدن چیز جدید می‌فهمیم. شاید این همون اثر مالکیت باشه (Endowment Effect) - ما به خواسته‌هایی که داریم بیشتر از مالکیت فعلیمون بها می‌دیم. یه تمرین: قبل از هر معامله، ده تا دلیل بیار که چرا چیز جدید ارزشش رو داره. اونوقت دیگه اون حس «ای کاش نفروخته بودم» کمتر سراغت میاد.

امیدوارم ارزش اونی که میخرید رو داشته باشه:

ارزش واقعی چیزی که فروختیم:

اقتصاددانان از «هزینه فرصت» و «هزینه غرق‌شده» صحبت می‌کنند، اما روانشناسی «تاثیر مالکیت» را مطرح می‌کند: ما تنها به دلیل مالکیت، ارزشی غیرمنطقی برای چیزها قائل می‌شویم. پس از فروش، این ارزش ناگهان محو می‌شود و خریدار هرگز آن را احساس نمی‌کند. آیا این احساس، نشانه یک معامله بد است یا فقط یک خطای شناختی؟

راهکار:

برای جلوگیری از این احساس، قبل از فروش یک چیز باارزش، لیستی از خاطرات، کاربردهای آینده و هزینه جایگزینی آن را بنویسید. این به شما کمک می‌کند ارزش عاطفی و واقعی آن را بهتر بسنجید.