قول ترک نکردن و پیشبینی پایان رابطه:
در روانشناسی، «تضمین بیش از حد» اغلب نشانه «اضطراب دلبستگی» در فرد قولدهنده است. این قولهای مکرر و افراطی نه برای اطمینانبخشی به شما، بلکه برای آرام کردن ترس درونی خودِ او از رهاشدگی است. وقتی ترس او فروکش کند، تعهد نمایشی هم محو میشود. آیا این قولها بیشتر شبیه یک طلسم برای دفع خطر بود تا یک وعده واقعی؟
راهکار:
این جمله یک «پیشگویی خودکامبخش» را توصیف میکند: وقتی باور کنیم کسی ما را ترک خواهد کرد، رفتارهایمان (مثل بیاعتمادی یا کنترل) میتواند دقیقاً همان نتیجه را ایجاد کند. شاید تمرکز از «پیشبینی ترک شدن» به «شناخت الگوهای اعتماد» تغییر کند.